H
یک غلظتدهنده مس متوسط تا بزرگ اخیراً مدار غلظتدهی باطله خود را برای بهبود راندمان جداسازی جامد-جامد، افزایش بازیابی آب و افزایش چگالی زیرجریان بهینه کرد. مدت کوتاهی پس از تغییر در مشخصات سنگ معدن (ریزتر شدن و محتوای بیشتر خاک رس)، غلظتدهنده با نرخ بالا با تهنشینی کند، سرریز کدر، چگالی زیرجریان متغیر و افزایش گهگاهی گشتاور پارو مواجه شد.
با معرفی لختهساز آنیونی Hengfeng A1545 و اجرای تنظیمات فرآیندی هدفمند، کارخانه عملکرد پایدار غلظتدهنده را بازیابی کرد و به عملکرد مداوم و با راندمان بالا دست یافت.
مرور کلی سایت
صنعت: شناورسازی مس / غلظتدهنده
ظرفیت باطله: تقریباً 8000-12000 تن در روز (بر اساس جامدات خشک)
غلظت جامدات خوراک معمول به غلظتدهنده: 12-18%
مشخصات فاضلاب / دوغاب:
ذرات ریز (کسر قابل توجه -45 میکرومتر)، محتوای متوسط خاک رس، مواد شیمیایی شناورسازی باقی مانده، pH 8.5-10.5، جامدات معلق بالا.
پیکربندی غلظتدهنده:
یک غلظتدهنده با نرخ بالا
پلیمر آنیونی که قبلاً با غلظت 0.1-0.15% آماده شده بود
هدف چگالی زیرجریان طراحی شده: ≥60% جامدات
هدف شفافیت سرریز:<150-200 میلیگرم بر لیتر SS
مشکلات اولیه
نرخ تهنشینی ناکافی بود؛ سطح آب شفاف به آرامی بالا میآمد.
SS سرریز به طور مکرر از 300-500 میلیگرم بر لیتر فراتر میرفت.
چگالی زیرجریان بین 52-58% جامدات متغیر بود.
مصرف پلیمر بالاتر (اغلب >50 گرم بر تن) برای حفظ عملکرد مورد نیاز بود، اما نتایج همچنان ناسازگار باقی ماندند.
ناپایداری گهگاهی بستر و افزایش گشتاور پارو، خطر عملیاتی را افزایش داد.
تحلیل مشکل
ارزیابی در محل چندین عامل موثر را شناسایی کرد:
1. استحکام و اندازه ناکافی لخته
پلیمر قبلی دارای وزن مولکولی پایینتر و چگالی بار نامناسب برای باطلههای ریزتر و حاوی خاک رس فعلی بود. لختههای تشکیل شده نسبتاً کوچک و حساس به برش بودند و سرعت تهنشینی و فشردهسازی بستر را محدود میکردند.
2. دوز و آمادهسازی نامناسب
دوز نیمه خودکار منجر به نوسان شد. غلظت محلول و زمان کهنگی به طور دقیق کنترل نمیشد و راندمان پلیمر فعال را کاهش میداد.
3. تغییرات خوراک و اثرات رقیقسازی
تغییرات در سختی سنگ معدن و شرایط شناورسازی، توزیع اندازه ذرات و شیمی سطح را تغییر داد و اثربخشی درجه لختهساز موجود را کاهش داد.
4. ظرفیت پلزنی ناکافی
مواد پراکنده باقی مانده و کلوئیدهای ریزتر به یک پلیمر آنیونی با وزن مولکولی بالاتر و چگالی بار متعادل نیاز داشتند تا پلزنی قوی ذرات و لختههای مقاوم مناسب برای غلظتدهی با نرخ بالا حاصل شود.
راه حل فنی
استراتژی شیمیایی بهینه شده
Hengfeng لختهساز آنیونی A1545 را معرفی کرد که برای باطلههای مس و فلزات پایه بهینه شده است.
آمادهسازی محلول: غلظت 0.1-0.15% با کهنگی کافی (≥45-60 دقیقه).
محدوده دوز (بر اساس وزن خشک): 25-40 گرم بر تن جامدات خشک، که معمولاً پس از بهینهسازی در 28-35 گرم بر تن تثبیت شد (به خوبی در محدوده صنعتی رایج 20-50 گرم بر تن برای باطلههای مس).
تنظیم پویا بر اساس جامدات خوراک، مشاهده نرخ تهنشینی، شفافیت سرریز و چگالی زیرجریان.
وزن مولکولی بالاتر A1545 و چگالی بار بهینه شده، لختههای بزرگتر، متراکمتر و مقاومتر در برابر برش تولید کرد که سرعت تهنشینی و فشردهسازی بستر را به طور قابل توجهی بهبود بخشید.
بهینهسازی نقطه دوز
محلول پلیمر به چاهک خوراک غلظتدهنده (یا خط خوراک رقیق شده) تزریق شد تا توزیع سریع و یکنواخت با انرژی اختلاط کنترل شده تضمین شود و حداکثر تشکیل لخته قبل از ورود دوغاب به منطقه تهنشینی حاصل شود.
آموزش و استانداردسازی اپراتور
آموزش در محل شامل موارد زیر بود:
روشهای صحیح آمادهسازی محلول و کهنگی
ارزیابی بصری اندازه لخته و رفتار تهنشینی
نظارت منظم بر شفافیت سرریز، سطح بستر و چگالی زیرجریان
پروتکلهای تنظیم دوز استاندارد شده مرتبط با تغییرات خوراک
این اقدامات منجر به عملیات ناسازگار شد و کنترل شیمیایی قابل تکرار را تضمین کرد.
نتایج عملکرد
پس از بهینهسازی فرآیند و نظارت مداوم:
نرخ تهنشینی به طور قابل توجهی بهبود یافت؛ لایه رویی شفاف به سرعت تشکیل شد.
جامدات معلق سرریز به طور مداوم به <80-120 میلیگرم بر لیتر کاهش یافت.چگالی زیرجریان در 62-68% جامدات تثبیت شد (مطابق با اهداف طراحی یا فراتر از آن).
دوز پلیمر کاهش یافته و در محدوده 28-35 گرم بر تن تثبیت شد در حالی که عملکرد بهتری ارائه میداد.
گشتاور پارو پایدار باقی ماند؛ کنترل سطح بستر قابل پیشبینیتر شد.
بازیابی آب بهبود یافت و از کیفیت بالاتر آب در گردش و کاهش تقاضای آب شیرین پشتیبانی کرد.
ظرفیت کلی غلظتدهنده و قابلیت اطمینان عملیاتی افزایش یافت و از تولید بدون وقفه پشتیبانی کرد.
نتیجه پروژه
از طریق انتخاب درجه آنیونی با کارایی بالا (A1545)، کنترل دقیق دوز، نقاط افزودن بهینه شده و آموزش اپراتور، Hengfeng یک مدار غلظتدهی باطله مس ناپایدار را به یک فرآیند جداسازی جامد-جامد قابل اعتماد و با راندمان بالا تبدیل کرد.
.