Hengfeng Flocculant A1545 Stabilizuje Zagęszczanie Odpadów Poflotacyjnych Miedzi

Średniej wielkości do dużej zagęszczalnia koncentratu miedzi niedawno zoptymalizowała swój obieg zagęszczania osadów poflotacyjnych w celu poprawy separacji faz stałej od ciekłej, zwiększenia odzysku wody i podniesienia gęstości osadu dennego. Krótko po zmianach w charakterystyce rudy (drobniejsze mielenie i wyższa zawartość gliny) zagęszczalnia o wysokiej wydajności doświadczyła powolnego osiadania, mętnego przelewu, wahań gęstości osadu dennego i sporadycznych skoków momentu obrotowego zgarniacza.

Dzięki wprowadzeniu flokulantu anionowego Hengfeng A1545 i wdrożeniu ukierunkowanych dostosowań procesowych, zakład przywrócił stabilne działanie zagęszczalni i osiągnął ciągłą, wysokowydajną pracę.

Przegląd obiektu

Branża: Flotacja miedzi / zagęszczalnia

Przepustowość osadów poflotacyjnych: około 8 000–12 000 t/dzień (na podstawie suchej masy)

Typowe stężenie suchej masy w podawanym materiale do zagęszczalni: 12–18%

Charakterystyka ścieków / zawiesiny:

Drobne cząstki (znaczący udział frakcji -45 µm), umiarkowana zawartość gliny, pozostałości reagentów flotacyjnych, pH 8,5–10,5, wysoka zawartość zawiesiny.

Konfiguracja zagęszczalni:

Jedna zagęszczalnia o wysokiej wydajności

Wcześniej przygotowany polimer anionowy o stężeniu 0,1–0,15%

Docelowa gęstość osadu dennego: ≥60% suchej masy

Docelowa klarowność przelewu:<150–200 mg/L zawiesiny

Początkowe problemy

Szybkość osiadania była niewystarczająca; interfejs czystej wody podnosił się powoli.

Zawartość zawiesiny w przelewie często przekraczała 300–500 mg/L.

Gęstość osadu dennego wahała się między 52–58% suchej masy.

Wymagane było wyższe zużycie polimeru (często >50 g/t) w celu utrzymania wydajności, jednak wyniki pozostawały niespójne.

Sporadyczna niestabilność złoża i podwyższony moment obrotowy zgarniacza zwiększały ryzyko operacyjne.

Analiza problemu

Ocena na miejscu zidentyfikowała kilka czynniczych czynników:

1. Niewystarczająca siła i wielkość kłaczków

Poprzedni polimer miał niższą masę cząsteczkową i suboptymalną gęstość ładunku dla obecnych, drobniejszych osadów poflotacyjnych zawierających glinę. Powstałe kłaczki były stosunkowo małe i wrażliwe na ścinanie, co ograniczało prędkość osiadania i zagęszczanie złoża.

2. Suboptymalne dozowanie i przygotowanie

Półautomatyczne dozowanie prowadziło do wahań. Stężenie roztworu i czas dojrzewania nie były ściśle kontrolowane, co zmniejszało efektywność aktywnego polimeru.

3. Zmienność podawanego materiału i efekty rozcieńczenia

Zmiany w twardości rudy i warunkach flotacji zmieniały rozkład wielkości cząstek i chemię powierzchni, zmniejszając skuteczność istniejącego gatunku flokulantu.

4. Niewystarczająca zdolność tworzenia mostków

Pozostałości dyspersantów i drobniejsze koloidy wymagały anionowego polimeru o wyższej masie cząsteczkowej i zrównoważonej gęstości ładunku, aby uzyskać silne mostkowanie cząstek i wytrzymałe kłaczki, odpowiednie do zagęszczania o wysokiej wydajności.

Rozwiązanie techniczne

Zoptymalizowana strategia chemiczna

Hengfeng wprowadził flokulant anionowy A1545, zoptymalizowany dla osadów poflotacyjnych miedzi i metali nieszlachetnych.

Przygotowanie roztworu: stężenie 0,1–0,15% z odpowiednim czasem dojrzewania (≥45–60 minut).

Zakres dozowania (na suchą masę): 25–40 g/t suchej masy, zazwyczaj ustabilizowany na poziomie 28–35 g/t po optymalizacji (w granicach powszechnego zakresu przemysłowego 20–50 g/t dla osadów poflotacyjnych miedzi).

Dynamiczne dostosowanie w oparciu o stężenie suchej masy w podawanym materiale, obserwację szybkości osiadania, klarowność przelewu i gęstość osadu dennego.

Wyższa masa cząsteczkowa A1545 i zoptymalizowana gęstość ładunku wytwarzały większe, gęstsze i bardziej odporne na ścinanie kłaczki, znacznie poprawiając prędkość osiadania i zagęszczanie złoża.

Optymalizacja punktu dozowania

Roztwór polimeru był wtryskiwany do komory podawania zagęszczalni (lub do rozcieńczonej linii podawania), aby zapewnić szybkie i równomierne rozprowadzenie z kontrolowaną energią mieszania, maksymalizując tworzenie kłaczków przed wejściem zawiesiny do strefy osiadania.

Szkolenie operatorów i standaryzacja

Szkolenie na miejscu obejmowało:

Prawidłowe procedury przygotowania roztworu i dojrzewania

Wizualna ocena wielkości kłaczków i zachowania podczas osiadania

Rutynowe monitorowanie klarowności przelewu, poziomu złoża i gęstości osadu dennego

Standaryzowane protokoły dostosowywania dozowania powiązane ze zmianami w podawanym materiale

Te środki wyeliminowały niespójne działanie i zapewniły powtarzalną kontrolę chemiczną.

Wyniki wydajności

Po optymalizacji procesu i ciągłym monitorowaniu:

Szybkość osiadania znacznie się poprawiła; czysty supernatant tworzył się szybko.

Zawartość zawiesiny w przelewie konsekwentnie zmniejszona do <80–120 mg/L.Gęstość osadu dennego ustabilizowana na poziomie 62–68% suchej masy (spełniająca lub przekraczająca docelowe wartości projektowe).

Dozowanie polimeru zmniejszone i ustabilizowane w zakresie 28–35 g/t przy lepszej wydajności.

Moment obrotowy zgarniacza pozostał stabilny; kontrola poziomu złoża stała się bardziej przewidywalna.

Poprawił się odzysk wody, co przyczyniło się do wyższej jakości wody krążącej i zmniejszenia zapotrzebowania na wodę świeżą.

Ogólna przepustowość zagęszczalni i niezawodność operacyjna wzrosły, wspierając nieprzerwaną produkcję.

Wynik projektu

Dzięki wyborowi odpowiedniego wysokowydajnego gatunku anionowego (A1545), precyzyjnej kontroli dozowania, zoptymalizowanym punktom dodawania i szkoleniu operatorów, Hengfeng przekształcił niestabilny obieg zagęszczania osadów poflotacyjnych miedzi w niezawodny, wysokowydajny proces separacji faz stałej od ciekłej

.